Newsletter
Zainspiruj się
Zarejestruj się już dziś za darmo, aby rozpocząć szczęśliwe i uważne życie.
Chronimy Twoje dane osobowe. Zobacz nasza politykę prywatności.

Pięta Achillesa czyli Twoja główna wada charakteru.

przez Agata Dzierżawa
407 wyświetleń
Pięta Achillesa czyli Twoja główna wada charakteru to obrazek pięty.

Twoja Pięta Achillesa.

Pięta Achillesa, każdy jakąś ma. Ale czy znasz swoją? Twoja dusza też Ci ją wybrała razem z pozostałymi nakładkami. To jest twoja główna wada charakteru, dominująca negatywna postawa. Destrukcyjny wzór myślenia, odczuwania i działania. Czynnik ograniczający lub osobista przeszkoda w życiu. Obrona ego. Ta cześć Ciebie, do której nie chcesz się przyznać, nawet przed samą sobą. Ciemna strona Twojej osobowości.


W tym artykule:

  • Poznasz 7 głównych wad charakteru samo-deprecjonowanie, arogancja, chciwość, auto sabotaż, niecierpliwość, martyrologie, upór.
  • Dowiesz się jak je u siebie rozpoznać.
  • Poznasz ich pozytywny i negatywny biegun.

Zdaniem tej Twojej ciemnej strony jest sabotowanie osiągniecia przez duszę wybranego celu życiowego. Po co? Żebyś doświadczyła swojego życiowego celu w pełni. Co znaczy w obu jego biegunach, pozytywnym i negatywnym.  Jeżeli więc Twoim celem życiowym jest akceptacja, Twoja dusza będzie pragnęła kochać wszystkich bezwarunkowo. Abyś była w stanie to zrobić w pełni, Twoja pięta Achilesa, będzie powodować, że sama zaczniesz błagać innych o akceptację.

Wyróżnia się 7 głównych wad charakteru:

Samo-deprecjonowanie, czyli pomniejszanie własnych zasług, niedocenianie siebie.

Postawa ta bierze się ze strachu przed niedostatkiem czy niedoskonałością i dotyczy osób, które mają bardzo niską opinię o sobie. Jest to klasyczny kompleks niższości według psychoanalizy. Osoba taka dewaluuje i dyskredytuje siebie. Przeprasza za praktycznie wszystko co robi. Najczęściej bierze się ona z niespełnionych wysokich oczekiwań rodziców. 

Jak ją rozpoznać u siebie? Cecha ta objawia się poprzez:

  • Unikanie uwagi innych.  Jeśli to tylko możliwe, będziesz próbować odwracać uwagę innych od siebie poprzez skupinie uwagi na innych ludziach lub rzeczach.
  • Zarządzanie oczekiwaniami innych osób. Będziesz z góry przepraszać za każdą nadchodzącą porażkę i działać w taki sposób, aby nikt nie spodziewał się po Tobie czegoś innego.

Postawa ta ogranicza rozwój duszy z powodu niskiej samooceny. Nie pozwala na uzewnętrznienie swoich talentów, postrzeganie siebie jako niegodnego miłości (związków), wiedzy, prawdy, energii (pieniędzy) lub czucie się niegodnym korzyści duchowego wzrostu.

W pozytywnym biegunie to pokora, zaś w negatywnym to upokorzenie czy poniżenie. Wynika z lęku niedoskonałości.

Arogancja.

Postawa ta bierze się ze strachu przed bezbronnością i byciem osądzonym. Ludzie, tacy nie chcą przyznać się przed sobą, że są niedoskonali, ani nie chcą też, aby inni to odkryli. U jej podstaw często leży nieśmiałość.

 Jest to przesadne poczucie własnej wartości, egotyzm i zarozumiałość. Ludzie z tą postawą wierzą, że są nadzwyczajni, że są lepsi od innych. Postrzegają siebie jako szlachetnych i wspaniałych. Mają nierealistyczną ocenę swoich zdolności, inteligencji i talentów. Często są pretensjonalni, wyniośli, snobistyczni i zarozumiali.

Postawa ta najczęściej bierze się z negatywnych doświadczeń dezaprobaty lub jawnej krytyki ze strony ważnych osób w dzieciństwie, zawłaszcza rodziców, ale także rodzeństwa i innych.

Jak ją rozpoznać u siebie? Cecha ta objawia się poprzez:

  • Zwracanie uwagi i wyolbrzymianie własnych mocnych stron, sukcesów i specjalności przy jednoczesnym ukrywaniu pomniejszaniu i negowaniu własnych słabości, niepowodzeń i zwyczajności.
  • Zwracanie uwagi i wyolbrzymianie słabości, niedociągnięć i zwyczajności innych, jednocześnie zmniejszając, ukrywając i negując ich mocne strony, sukcesy i wyjątkowość.

Postawa ta ogranicza rozwój duszy z powodu osądzania zarówno samego siebie jak i innych. Jest główną przeszkodą w doświadczaniu agape. Wynika z lęku bezbronności.

W pozytywnym biegunie to duma, zaś w negatywnym próżność.

Chciwość.

Postawa ta wynika ze strachu przed tym, że nie masz wystarczająco dużo, bez względu na to, ile masz. Jest to żądza posiadania przeżyć emocjonalnych i duchowych, uwielbienia i wzlotów fizycznych. Osoba z tą cechą uważa, że ma prawo posiadania tego czego chce i że obowiązkiem reszty świata jest dostarczenie jej tego. Zawsze potrzebna jej jest kolejna rzecz, pieniądze czy nowy kochanek.

Postawa ta bierze się z nieobecności lub niedostępności opiekuna we wczesnym dzieciństwie, na tyle długo, aby niemowlę doświadczyło braku. A także z substytuowania np. kiedy rodzic zamiast opieki dostarcza dziecku prezentów.

Jak ją rozpoznać u siebie? Cecha ta objawia się poprzez:

  • Obsesyjne poszukiwanie substytutu pierwotnego braku.
  • Kompulsywne zdobywanie go.
  • Kompulsywne gromadzenie.
  • Uniemożliwianie innym zdobycia go.
  • Krytykowanie tego, co jest dostępne (w nadziei na wywołanie czegoś lepszego).
  • Obwinianie innych za brak wystarczających środków.

W pozytywnym biegunie to ambicja, duży apetyt na życie, zaś w negatywnym zachłanność. Wynika z lęku niedostatku.

Samozniszczenie, autodestrukcja i auto sabotaż.

Postawa ta bierze się ze strachu przed bezwartościowością i utratą kontroli. Ludzie z tą cechą są zawsze świadomi swoich wad. Czują się niegodni by istnieć lub mieć to czego naprawdę chcą. Wierzą, że inni nie mogą ich kochać. Nie lubią, a czasem wręcz nienawidzą siebie. Są zawsze samokrytyczni. Potępiają się za swoje wady.

W auto sabotażu osoba może stać się samobójcza lub autodestrukcyjna. Może się to objawić w postaci faktycznego zakończenia życia lub nawyków auto sabotażowych jak (alkoholizm lub narkomania), chorób (ciężka depresja, zaburzenia odżywiania) lub ogólnej niezdolności do utrzymywania się (monetarnie lub emocjonalnie). Może również wyrażać się w samookaleczaniu się. 

Potrzeba samozniszczenia nie musi być dosłowną ani fizyczna. W rzeczywistości istnieje spektrum zachowań autodestrukcyjnych od łagodnych po ryzykowne i śmiertelne.

Postawa ta najczęściej jest wynikiem przemocy lub traumy z dzieciństwa, nad którą dziecko nie miało kontroli. Ponadto najczęściej było bezradne by cokolwiek zrobić i samotne w swoim przerażeniu, gdyż jedno lub oboje z rodziców nie było w stanie, albo nie chciało dać jej miłości, opieki i uwagi.

W pozytywnym biegunie to poświecenie się, zaś w negatywnym zachowania samobójcze. Wynika z lęku utraty kontroli.

Niecierpliwość.

Przeszkoda ta polega na strachu przed utratą czegoś ważnego, to właśnie to słynne FOMO. Osoba z tą cechą postrzega siebie jako twórcę akcji. Irytuje się wszystkim co powoduje opóźnienie.

Jest wynikiem negatywnych doświadczeń koncentrujących się wokół pominięcia działań. Prawdopodobnie zabraniano dziecku uczestnictwa w ważnych wydarzeniach lub decyzjach z resztą rodziny.

Jak ją rozpoznać u siebie? Cecha ta objawia się poprzez:

  • Przechodzenie przez działania tak szybko jak to możliwe i biegnięcie od jednego działania do drugiego.
  • Postrzeganie innych jako pomoc lub przeszkodę i spychanie przeszkadzających ludzi z drogi.
  • Nietolerowanie powolności, opóźnienia lub niepowodzenia u innych, w sobie ani w samym życiu.
  • Ciągle przygotowywanie się do ofensywy.
  • Agresywne reagowanie na wszelkie spostrzeżenia.

W pozytywnym biegunie to zuchwałość, zaś w negatywnym nietolerancja. Wynika z lęku utraconych możliwości.

Martyrologia, męczeństwo.

Wynika ze strachu bycia ofiarą. Poczucie, że osoba oddała się władzy i kontroli innej osoby, sytuacji lub autorytetu. Zachowuje się tak jakby została mu celowo odebrana cała moc. Osoba z tą cechą ma zwyczaj narzekać na niekończące się problemy i obwiniać za te problemy kogokolwiek i cokolwiek innego, niż siebie samego.

Postawa ta jest wynikiem traktowania dziecka jako źródła wszystkich problemów rodziców. Zazwyczaj takie dziecko było karane za to, że się myli i stale obwiniane za wszystko, co się nie udawało.

Jak ją rozpoznać u siebie?  Cecha ta objawia się poprzez:

  • Nieustanne jęczenie, narzekanie, rozmawianie o swoich problemach.
  • Wyolbrzymianie poziomu cierpienia i trudności.
  • Unikanie jakiejkolwiek formy ulgi w tym terapii, aby nie skończyć z tak ważnym cierpieniem.

W pozytywnym biegunie to bezinteresowność, zaś w negatywnym ofiarność. Wynika z lęku bezużyteczności.

Upór.

Postawa wynikająca ze strachu przed zmianą. Osoba z tą cechą przeciwstawia się wpływom zewnętrznym, woli iść własną drogą i podążać za własnymi instynktami. Rzadko prosi o radę, podąża za wewnętrznym bodźcem, który nie ma uzasadnienia behawioralnego, emocjonalnego czy racjonalnego. Opór przed zmianą.

Jest mechanizmem hamującym proces wzrostu duszy.

Wynika z wczesnych negatywnych doświadczeń polegających na niestabilności lub wstrząsach wymagających konieczności nagłego poradzenia sobie z nowymi sytuacjami. Sytuacje powodujące taki stres mogły być często poza kontrolą rodziców. Ale mogły to być również sytuacje takie jak częsta zmiana miejsca zamieszkania, czy pojawienie się nowego członka rodziny. Zmiany te zostały narzucone bez ostrzeżenia wbrew woli dziecka powodując olbrzymi stres.

Jak ją rozpoznać u siebie?  Cecha ta objawia się poprzez:

  • Odmowę zmiany lub zaakceptowania nowych sytuacji, gdy zostaniesz o to poproszona;
  • Blokowanie powstawania nowych nieznanych sytuacji;
  • Postrzeganie i przewidywanie każdej możliwości zmiany lub nowości, po to, aby ją zablokować;
  • Zaprzeczanie, że istnieje potrzeba zmiany;
  • Przeciwstawianie się wewnętrznym naciskom lub impulsom do zmiany siebie;

W pozytywnym biegunie to determinacja, zaś w negatywnym zawziętość. Wynika z lęku przed zmianą.

Jak sobie radzić ze swoją wadą?

  • Rozpoznaj ją poprzez obserwację siebie w działaniu.
  • Spróbuj złapać siebie na działaniu pod jej wpływem.
  • Postaraj się wgłębić w siebie i zapytaj siebie skąd pochodzi ten strach, jak zostałaś zraniona.
  • Zapytaj siebie czy możesz to sobie odpuścić.
  • Jeśli potrzebujesz poproś o pomoc terapeutę lub przyjaciółkę.
  • Kiedy będziesz bardziej świadoma swojej wady spróbuj przejmować kontrolę nad nią używając swoje świadomości i działać poprzez świadomy wybór w danej chwili.

Źródło:

Barry „Character flaws: The seven chief features of ego”, personality spirituality.net http://personalityspirituality.net/articles/the-michael-teachings/chief-features/

JP Van Hulle „THE SEVEN OBSTACLES”, michaeleducationalfoundation.com https://www.michaeleducationalfoundation.com/the-seven-centers

Phil Wittmeyer and Others „Self-Deprecation”, The Michael Teachings, michaelteachings.com https://www.michaelteachings.com/self-deprecation.html

Phil Wittmeyer and Others „Arrogance”, The Michael Teachings, michaelteachings.com https://www.michaelteachings.com/arrogance.html

Phil Wittmeyer and Others „Self-Destruction”, The Michael Teachings, michaelteachings.com https://www.michaelteachings.com/self-destruction.html

Phil Wittmeyer and Others „Greed”, The Michael Teachings, michaelteachings.com https://www.michaelteachings.com/greed.html

Phil Wittmeyer and Others „Martyrdom”, The Michael Teachings, michaelteachings.com https://www.michaelteachings.com/martyrdom.html

Phil Wittmeyer and Others „Impatience”, The Michael Teachings, michaelteachings.com https://www.michaelteachings.com/impatience.html

Phil Wittmeyer and Others „Stubbornness”, The Michael Teachings, michaelteachings.com https://www.michaelteachings.com/stubbornness.html

Jose Luis Stevens, Simon Warwick-Smith „The Michael Handbook: A Channeled System for Self Understanding”, Warwick Press, 1994

10 komentarzy
1

You may also like

10 komentarzy

Agnieszka
Agnieszka 28 stycznia 2020 - 14:37

Bardzo ciekawie poruszasz temat. Nie myślałam nigdy w taki sposób o wadach

Odpowiedz
Agata
Agata 28 stycznia 2020 - 14:49

Dziękuję! Mam nadzieje, że znalazłaś swoją.

Odpowiedz
Życie Proste
Życie Proste 28 stycznia 2020 - 14:46

Ciekawe opisy. Muszę się dłużej zastanowić, ale mam już pewien typ…swoją złą cechę. Świadomość, co jest moją słabością może pomóc się z nią rozprawić.

Odpowiedz
Agata
Agata 28 stycznia 2020 - 14:50

Powodzenia zatem! 🙂

Odpowiedz
Ania / Wychowanie to przygoda
Ania / Wychowanie to przygoda 28 stycznia 2020 - 15:00

Bardzo ciekawe wydaje mi się podejście z przeżywaniem celu życiowego w pełni, zarówno pod względem pozytywnym jak i negatywnym. Chyba trudno jest znaleźć swoją główną wadę charakteru. Wydaje mi się, że mam kilka wad, ale nie wiem, która z nich przoduje. Jednocześnie nie odważę zapytać się o to innych, bo (nawet wbrew sobie) będę miała im za złe tę szczerość, bo na pewno w jakiś sposób mnie zrani. Co robić? Spróbuję głębiej obserwować własne reakcje i wrócę do artykułu za jakiś czas, żeby wyciągnąć z nich wnioski. Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za wzbogacającą refleksję!

Odpowiedz
Agata
Agata 28 stycznia 2020 - 18:04

Jak będziesz z sobą naprawdę szczera to znajdziesz szybko tę jedną.

Odpowiedz
Gabinet Holistic
Gabinet Holistic 28 stycznia 2020 - 19:29

Bardzo ciekawy artykuł. Dał mi dużo do myślenia.
W moim przypadku jedna z opisanych wad zdecydowanie wybija się na powadzenie. Akurat dzisiaj nieźle dała mi popalić. Przypadek? Nie sądzę 😉

Odpowiedz
Agata
Agata 28 stycznia 2020 - 22:05

Hahaha nie ma przypadków!

Odpowiedz
Christopher KY
Christopher KY 14 marca 2020 - 22:07

Zajebista strona! Dziękuję!

Odpowiedz
Agata
Agata 15 marca 2020 - 08:26

To ja dziękuję! 🙂

Odpowiedz

Pozostaw komentarz